の深林 †
best view : firefox | 1024 x 768 up
FAQ : Answer(s) # PART II 
...แฮ่ ฟื้นคืนชีพกลับบ้านมาอัปรูปแล้ว โฮกกกกก ดีใจมากมายที่เอกทีนหายล่มซะที ไม่ได้เข้าบล๊อกนานๆแล้วมีอาการเหมือนขาดยา 555...เอกทีนกลับมาแล้ว เลยมาอัป วันนี้ยอมบล๊อกเบี้ยวเลยนะเอ้อ...
ขอความกรุณาอ่านกันสักนิด
รูปในบล๊อกนี้เปนสิ่งที่ได้มาจากความพยายามและฝีมือ(อันน้อยนิด)ของเรา
หากต้องการนำไปเผยแพร่ กรุณาติดต่อที่ ptsuke[at]hotmail.com
ไม่อนุญาตให้ไดเรกลิ้งค์หรือนำไปแอบอ้างใดๆทั้งสิ้น
...ได้มีโอกาสไปถ่ายพลุครั้งแรกในชีวิต ปกติเราเปนพวกชอบถ่ายportraitมากกว่าไง เลยไม่ค่อยสนใจอะไรที่นอกเหนือจากนี้(เปนนิสัยตากล้องที่ไม่ดีมากๆเลยT[]T) โดนชวนมาตั้งแต่งานวันที่9 แต่ตอนนั้นมือถือดับดิ้น+ไม่ว่าง เลยปฎิเสธไปหมดเลย เพราะเวลาเราไม่มีมือถือ แล้วไม่ชอบนัดคนอ่ะ เพราะเกิดแอกซิเดนท์ไรขึ้นมา เพื่อนและเราต่างฝ่ายต่างติดต่อกันไม่ได้แบบนี้มันลำบากมากๆนะ อย่างถ้านัดไว้ แล้วเกิดหากันไม่เจอ เราจะทำยังไง ตอนนั้นก้อเลยไม่มีอารมจะไปถ่ายอะไรทั้งสิ้น...
...จนโอกาสสุดท้ายมาถึง งานแสดงมัลติมีเดียที่เมืองทอง โดนชวนอีกและ คราวนี้มีมือถือแล้ว+ใกล้บ้าน+มีเพื่อนไป เลยตอบตกลง พี่เกทชวนไปถ่ายตั้งแต่วันซ้อม(คืนวันศุกร์) แล้วก้อลุยจริงวันเสาร์...
วันซ้อมใหญ่ (คืนวันศุกร์)
...นัดกันบ่าย3 พี่เกทมา4โมงเย็น วันนี้ที่ไปมี เรา ปิ พี่เกท ไปเดินเลือกหาโลเกชั่นแจ่มๆถ่าย ไปได้เอาที่ตึกร้างใกล้ทะเลสาปเมืองทอง ขอบอกว่าตึกร้างมืดสาด ไร้แสงสว่างใดๆทั้งสิ้น บรรยากาศตึกยังกะResident Evil ไม่ก้อ Silent Hill ถ้าใครคิดจะสร้างหนังสยองขวัญสักเรื่อง โลเกชั่นนี่เปนทางเลือกที่ไม่เลวนะ พี่เกทเลยต่อหลอดไฟเปนแสงสว่างนำทาง (ยิ่งเหมือนหนังสยองขวัญเข้าไปอีก) และเราตะกายขึ้นไปที่ประมาณชั้น5-6 ได้มุมโอเคกะลังสวย เซตกล้องกันเรียบร้อย จุดที่เราอยู่นั้นวิวโคดดีเลย มองออกไปจะได้เหนพลุ3จุดเรียงหน้ากระดานใส่ ถือว่าเปนที่ที่ลงตัวมาก แต่ถ้าให้ดี น่าจะมีกำแพงกั้น กันเราโดดตึกตายก้อดีนะ=v=...
...การซ้อมเริ่มขึ้นราวๆ3ทุ่ม เพราะฝนตก เลยต้องรอให้ฝนหยุดตกก่อน วันนี้มีการซ้อมการแสดงม่านน้ำ กับลองยิงพลุ100ดอก ถ่ายมาได้แบบขำๆ เบลอเรียบ 555...
...มุมที่มองจากบนตึกร้าง จุดที่เรายืนกำแพงก้อแหว่งๆแบบเนี้ย ไม่มีไรกั้น...
...พลุของวันซ้อม(เน่าสนิท 555)...
...ปิดท้ายรูปวันซ้อมด้วยรูปความต่างของเวลา...
...
วันแสดงจริง(คืนวันเสาร์)
...ตะกายลากตัวเองไปถึงบ้านเรย์ราวๆบ่ายโมง นั่งชิว นอนชิว ทำออปชั่นไป ดูหนังไป เรย์เปิดHouse of Waxให้ดู โอ้ ปลุกใจก่อนไปถ่ายรูปโคดๆ หนังโหดสะใจจอร์จ=_,=b...
...ราวๆบ่าย3 พี่เกทโทรมาบอกว่าชั้น5ที่เราไปอยู่กันเมื่อวาน เต็มหมดแล้ว และเต็มไปจนถึงชั้น20 ฝากซื้อสเบียงขึ้นไปด้วย...
...ช๊อกมาก จอร์จ=[]=!!! ขึ้นบันไดเมื่อวาน5ชั้น เราก้อหอบจะตายแร้ว นี่ต้องขึ้นไปถึงชั้น20กว่า โดยที่ไม่มีลิฟท์ ไม่อยากจะคิดเล้ย...
...แพนิคอยู่2วิ แล้วก้อกลับมาใจจดจ่อกับHouse of Waxต่อ (ไอ้...)หนังจบแล้วค่อยเดินไปที่ตึกร้าง เดินไปกะกิ๊ก และคานะ ระหว่างทางก้อตุนเสบียง เดินไปก้อเหนผู้คนเสื้อเหลืองมากมาย แต่ทีมเราไม่มีใครใส่เลย (โด่ หัวใจเราสีเหลืองไปแร้ว ใส่ทำไม~) ทุกคนเหมือนโดนสะกดจิตเลย 555 เพราะเดินมุ่งหน้าไปทางเดียวกันหมด...
...เดินไปเจอปิที่ลงมาเอาของที่รถพี่เกท ซึ่งก้อคือ "แบตเตอร์รี่ หนัก20กิโล" ซึ่งจำเปนมากๆ เพราะเอาไว้เปนที่จ่ายไฟ สำหรับข้างบนที่มืดสนิทขนาดนั้น เราก้อช่วยแบกไม่ไหว เพราะเปนสาวน้อยผู้อ่อนแอและบอบบางที่สุดในกลุ่ม>[]< เลยเอาใจช่วยแทน...
...เดินขึ้นตึกร้าง20กว่าชั้น เปนอะไรที่ทรมาณพอๆกะอายชิว21 ตอนที่ปีนโตเกียวทาวเว่อร์ พี่เกทเหมือนฮิรุม่า(แต่ใจดีกว่า)ที่รอคอยเสบียงอยู่บนตึก เราที่แบกของหนักกว่าเมื่อวันซ้อม ปีนได้ครึ่งนึงก้อต้องหยุดพักเหนื่อยเปนระยะ ตอนเดินขึ้นชั้นสูงๆนี่ปวดกระดูกแทบขาดใจ นับถือปิที่มันวิ่งขึ้นลงไปเอาของไปตั้งหลายๆรอบ โฮกกก กรูรอบเดียวก้อจะตายแร้วT[]T...
...พอขึ้นไปถึง โคดภูมิใจเลยที่ขึ้นมาได้ถึงจุดนี้ จุดที่พี่เกทจองไว้ให้เราคือชั้นที่22 แต่ได้มุมเดิม แฮ่~สบาย ไม่ต้องเซตมุมใหม่ ล้มตัวลงนอนบนเสื่อแล้วก้อเปิดเพลงทันที 555 (คณะเรา อุปกรณ์อำนวยความสะดวกครบครัน) แล้วก้อนั่งเล่นNin DSฆ่าเวลา ระหว่างนั้นก้อจกสเบียงกันเปนระยะๆ ทำตัวราวกับมาปิคนิค 555...
...ทุ่มกว่าๆ การแสดงเริ่ม...ต่อไปก้อสาดรูปล่ะ...
...แฮ่ หมดและ คัดมาแต่รูปที่ไม่เน่าจนเกินไป ได้เท่าเนี้ยแหล่ะ มือใหม่หัดถ่ายรูป เอาไรกะชั้นเล่าT[]T/~ แต่รู้สึกดีมากๆที่ได้มาถ่าย ได้เหนแบบระยะใกล้มากๆ ความสวยงามที่เราได้ไปเหนกับตานั้น สวยกว่าในรูปที่ถ่ายมามากๆ เมื่อมองเหนถึงสิ่งที่ชาวไทยทุกคนร่วมใจกันทำเพื่อในหลวงของเรา ความรู้สึกที่ได้มองเต็มๆตาชั่วขณะนึงนั้น มันรู้สึกตื้นตันจนน้ำตาไหลออกมา เรารู้สึกว่าที่เราคว้าโอกาสสุดท้ายครั้งนี้ไว้ มันคุ้มค่ามากกว่าที่เราคิดไว้มากมายนัก...
...จบการแสดง ก้อ(จำเปน)ต้องติดอยู่บนตึกร้างกันต่อไป เพราะการจราจรติดขัดมาก รถติดในเมืองทองเปนชม.ๆ เลยรอให้คนซาลงก่อน แล้วค่อยเดินกลับบ้านเรย์กัน...
...ก่อนลงไป ก้อขอรูปที่ระลึกซะหน่อย...
...(ซ้ายไปขวา)ป้าเกท อีเรย์ พีซซี่ แองจี้เลดี้กุ๊กกิ๊ก ไอ้คานะ อีปิ พร้อมด้วยข้าวของมหาศาล และพ่วงท้ายด้วยน้องแบต(อยู่มุมขวาล่างของรูป)หนัก20โล...
...กลับถึงบ้านเรย์ ว่าจะนั่งพัก รอรถซาแล้วกลับพร้อมพี่เกท แต่ว่า หลังจากที่ออกไปซื้อน้ำแข็งตอนเที่ยงคืนแล้วยังเหนรถติดอยู่ในเมืองทอง เลยเลิกล้มที่จะกลับบ้าน เราเลยตัดสินใจค้างบ้านเรย์แม่งเรย...
ตอนที่พ่อกะแม่โทรมาตาม
พ่อ+แม่ : จะกลับบ้านรึยัง ให้ไปรับมั้ย
พีซซี่ : ถ้าแม่เอาเฮลิคอปเตอร์มารับ จะกลับ=[]=!!!
พ่อ+แม่ : ...เออ งั้นอยู่บ้านเรย์ไป
...เลยนอนกลิ้งอยู่บ้านเรย์ พร้อมด้วยเพื่อนพี่ชายเรย์อีกขโยงนึง คานะพยายามจะนั่งทำหัวเฟนริลที่เกราะคลาวด์ และเปิดเรียลลิตี้ช๊อกไปด้วย จากการที่เรานั่งดูคานะปั้น เหนว่าคานะอาจจะได้มิกกี้เม้าส์ไปติดเกราะแทน เลยตัดสินใจปั้นให้ พร้อมกะนั่งดูเรียลลิตี้ช๊อกตอนตี2-3หน่อยๆ โอ้ว ได้บรรยากาศมาก เราซึ่งไม่ได้เตรียมเชี่ยไรมาสำหรับค้างเลย ถอดคอนแทกไม่ได้ เลยตัดสินใจไม่นอน นั่งดูSwing Girlกันจนเช้า แล้วก้อกลับบ้าน...
Special Thanxxx
...พี่เกท ที่ชวนมา ลากเรามาจนสำเร็จ และสำหรับของอำนวยความสะดวกหลายๆอย่าง...
...อีปิ ที่สละความเปนผู้หญิงตัวเอง แบกแบตเตอร์รี่20โลขึ้น22ชั้น...
...เรย์และบ้านเรย์ ที่ให้ที่ซุกหัวกลิ้งเล่น...
...กิ๊ก ที่มาส่งที่บ้าน...
...คานะ สำหรับNin DSที่ใช้ฆ่าเวลาได้ดี...
...พี่หนิง เต้และคนอื่นๆ ขอบคุณที่ไปซื้อผ้าให้แทน และขอโทดมากๆเลยที่ต้องเบี้ยวนัดนะกร๊าT[]T...ขอบคุณมากๆฮ่ะ...
...ตึกร้างชั้น22 สำหรับโลเกชั่นแจ่มๆ...